674692_WC_04Ο κυρίαρχος του ελληνικού τελικού του World Class Τεό Σπυρόπουλος, ετοιμάζεται να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στον παγκόσμιο τελικό στο Λονδίνο έχοντας στις αποσκευές του τον τίτλο του κορυφαίου Έλληνα Bartender για το 2014.   Το «Dinner with Mr. Suzuki» από γάλα σόγιας, Johnnie Walker Platinum Label, σάκε Tanqueray No. Ten, φρέσκο lychee και μερικά ακόμη συστατικά, συγκέντρωσε την υψηλότερη βαθμολογία. Πίσω από το μαγικό αυτό μιξ κρύβεται  πολύ επιμονή, σκληρή προετοιμασία, το μεράκι και το ταλέντο του 27χρονου Bar Manager του Tailor Made.   Μια μέρα μετά τον θρίαμβο, με το ραντεβού να έχει δοθεί μπροστά στη μπάρα του άνδρου του, ο Τεό μιλά στο LIFO.gr και εξηγεί γιατί δεν αισθάνεται ο καλύτερος μπαρτέντερ της Ελλάδας.

 Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Νέα Σμύρνη και μέχρι τα 18 μου δεν είχα καμία επαφή με τον χώρο. Όταν σε εκείνη την ηλικία ξεκίνησα τις σπουδές μου σαν Graphic Designer, παράλληλα άρχισα και τα πρώτα μου μεροκάματα σε beach bars και συνοικιακά καταστήματα. Τα κλασικά πρώτα βήματα που είναι και λίγο άτσαλα και που μέσα από ένα μπαρ νομίζεις πως η δουλειά αυτή είναι βότκα λεμόνι και διασκέδαση. Μετά ξεκίνησα συνεργασία με μια εταιρεία και άρχισα να ανακαλύπτω ένα πολύ διαφορετικό κόσμο και μια εντελώς ξεχωριστή φιλοσοφία την οποίο αγνοούσα…   Ήταν ένας κόσμος μαγικός και πολύ πιο ενδιαφέρον από ότι είχα δει, αλλά είχε και τρομερές απαιτήσεις. Συνέπεια, διάβασμα, ενημέρωση, εξάσκηση, συμπεριφορά, ψυχολογία, επαγγελματισμός.  Το πόστο αυτό δεν είναι αυτό που ίσως κάποιοι φαντάζονται και δεν είναι μόνο διασκέδαση.

674683_IMG_0618Μετά την πρώτη χρονιά συνεργασίας μου με την εταιρεία με ανακάλυψε ο Ηλίας Κιούσης της  Bar Philosophy, με παρότρυνε να ξεκινήσω εκπαιδευτικά σεμινάρια και τελικά στα 23 μου ενσωματώθηκα στην ομάδα σαν Bartending Instructor. Τρία χρόνια πριν και μερικές μέρες προτού ανοίξει το Tailor Made, βρέθηκα να επισκέπτομαι την ομάδα σαν trainer και τελικά έγινα μέλος αυτής.    

Δεν θεωρώ πως είμαι ταλέντο. Το αγαπούσα, δούλεψα, έκανα εκατοντάδες ώρες «προπόνησης» και όταν τελείωνα πίσω από τη μπάρα συνέχιζα την εξάσκηση το πρωί με διάβασμα και ενημέρωση ενώ παράλληλα σπούδαζα. Κάνοντάς τα όλα μαζί για ένα διάστημα, κατάλαβα πως έπρεπε να διαλέξω και όπως φαίνεται η πρώτη επιλογή μου δεν ήταν το graphic design… Με ρωτάς που θα είμαι σε 20 – 30 χρόνια και μπορώ με σιγουριά να σου πω πως φαντάζομαι τον εαυτό μου πίσω από μια μπάρα. ίσως να μην είναι σε μαγαζί, αλλά να είναι σε κάποιο workshop. Μπορεί όμως και αν είναι στο δικό μου μαγαζί. Θα ήθελα κάποια στιγμή να δημιουργήσω τον δικό μου χώρο όπως εγώ τον φαντάζομαι. Ένα μικρό μαγαζί που θα μπορεί να εξυπηρετεί λίγους και θα παρουσιάζει την ολοκληρωμένη εμπειρία ενός κοκτέιλ όπως του αρμόζει.   Πιστεύω ακράδαντα πως το κοκτέιλ δεν μπορεί να είναι απλά και μόνο ένα προσεγμένο, εύγευστο ποτό. Είναι εμπειρία που έχει να κάνει με την επαφή με τον πελάτη και που απαιτεί να γίνεται μπροστά του και να αποκαλύπτεται από τη στιγμή της παρασκευής του έως την ώρα που θα το γευτεί. Όλο αυτό πρέπει να γίνεται μπροστά του και να έχει προηγηθεί επικοινωνία, να του έχεις εξηγήσει τι θα πιει και πώς προκύπτει η κάθε συνταγή, να του δώσεις λίγη μαγεία. Αν όλα αυτά δεν έπαιζαν ρόλο τότε θα δουλεύαμε στις κουζίνες.

Συνέχεια : www.lifo.gr-http://www.lifo.gr/team/glentia/49022

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here